Winkelmandje 0

Fragment 21: 'De Kleuren van de Zon' (p. 12)

#DKVDZ Fanflicks Fragment Hannah Goldschild

Het volgende fragment komt al vrij snel terug in Hannah Goldschild's De Kleuren van de Zon. Margaret en haar twee beste vriendinnen Lindsey en Mona zijn pas net begonnen in hun epic roadtrip door Australië in een verbouwd Volkswagenbusje, als er wat problemen lijken te ontstaan...  

-----

Een dag later en ongeveer zeshonderd kilometer van huis, zei Lindsey plotseling: ‘Ik denk dat de GH ABT is,’ en trok me daarmee terug uit mijn beginnende slaap op een van de achterbankjes. Geïrriteerd kreunend kroop ik omhoog – en pulkte mijn t-shirt los van de leren stoelbekleding. Over mijn rug liepen kleine riviertjes van zweet: de airco, waar Lindsey nog zo haar best op had gedaan, had het die ochtend begeven, en het was nu al een aantal uur geleden sinds ik voor het laatst een boom langs de kant van de weg had zien staan.

‘ABT?’ herhaalde ik slaperig. ‘Is dat een soort van SOA?’
Lindsey grinnikte zachtjes. ‘Raad maar,’ zei ze, en op de achtergrond hoorde ik Mona zuchten.
‘Teveel afkortingen, oké? Mijn brein is gestorven aan het overschot aan cafeïne dat ik vandaag heb binnengekregen... houd daar een beetje rekening mee, alsjeblieft.’
‘Een Afgrijselijk Benauwde Teervreter?’ gokte ik ondertussen. Ik hoorde Lindsey schamper snuiven en Mona steunde met haar voorhoofd tegen het koele zijraam van de
Greasy Honker.Gisternacht hadden we wat gedronken met een paar jongens die we op onze vorige camping waren tegengekomen; en ik hoefde alleen maar naar haar te kijken om te zien dat ze nog steeds niethonderd procent over haar kater heen was.
‘Die is echt heel erg slecht gevonden, Margaret,’ zuchtte Lindsey, die het raampje aan de bestuurderskant nog iets verder opendraaide. Het enige wat binnen naar kwam waaien, was hete lucht die, als hij al een uitwerking had op mijn oververhitte lichaam, mijn huid eerder nog plakkeriger maakte dan dat hij voor verkoeling zorgde. Het werd tijd dat we een camping vonden waar ik kon douchen. (Je herinnerde je pas echt weer dat je in Australië woonde als je er geen problemen mee had om met koud water te douchen... Ik woonde hier al mijn hele leven! Ik zou aan die hitte gewend moeten zijn.)
‘Niemand?’ klonk het uiteindelijk van achter het stuur, enigszins teleurgesteld – en mijn ogen fladderden vermoeid dicht.
‘Sorry, Linds,’ bromde Mona, ‘ik denk dat je te snugger bent voor ons op dit uur van de dag. Dus verlos ons van onze nieuwsgierigheid en vertel ons wat je briljante afkorting betekent. Ik kan niet wachten.’ ‘Uh-huh,’ grijnsde ik loom, ‘ik barst van enthousiasme.’



Ouder bericht Nieuwer bericht


Laat een reactie achter

Houd er rekening mee dat reacties eerst goedgekeurd moeten worden voordat ze op de pagina verschijnen.